De winkelwagen is leeg

Inspiratie

Hoi blog-vrienden, 

Alweer een nieuw blog, maar nog wel op de oude site. Een nieuwe site kost altijd meer tijd dan je denkt. Maar ik had nieuws wat ik graag met jullie wilde delen, dus we gaan het hier maar mee doen. 

Inmiddels 9 jaar geleden maakte ik mijn laatste foto. De tijd vliegt zoals we allemaal weten. In die 9 jaar is ontzettend veel gebeurd, uiteraard zijn ook in mijn kennisenkring kinderen geboren. Hoewel zij mij niet kenden toen ik nog fotografeerde (wat ook niet kan, aangezien ze pas 6 jaar zijn), betekenen ze toch veel voor mij. Een voorbeeld, waar ik jullie een tijdje geleden over vertelde: een klein meisje dat mijn boek zit te lezen op de bank. Dit weekend kreeg ik nog een aantal foto's van een andere kanjer, Sam , ook 6 jaar oud. Hij gaat absoluut in mijn voetstappen treden en is nu al een enorme belofte voor de toekomst. Ik kreeg mijn eerste camera van mijn vader toen ik 12 jaar oud was, maar Sam die steekt mij al de loef af omdat hij nu al zijn eerste foto's heeft gemaakt. Hij lijkt, even als ik, een autodidact te zijn. Dat houdt in dat je jezelf alles aanleert en zo te zien op de foto's gaat dat hem zeer goed af. Helaas kan ik niet zeggen dat hij het van mij heeft geleerd, hij heeft mij immers nooit zien fotograferen en ik heb hem daar ook nooit iets over uitgelegd. Hij heeft natuurlijk wel mijn website bekeken, want hij vroeg al aan zijn moeder of hij ook zo'n camouflage-stof op zijn lens moest hebben, net als ome Adri. Daar word ik toch wel heel blij van. Hij leert het niet van mij, maar blijkbaar ben ik toch een inspiratie, dat is ook leuk om te weten. Ik zal een paar voorbeelden laten zien waaruit blijkt dat er een grote toekomst op hem wacht. 

Als er geen leeuwen in de buurt zijn, moet je het maar doen met the next best: een koe. Uiteraard zijn deze groot en kunnen ze ook gevaarlijk zijn, daarom is het een goed teken dat je de fotograaf ruim afstand ziet houden van het dier. 

Een fotograaf op de heuvel. Zoals je hier ziet heeft de fotograaf een hoog standpunt gezocht om zijn onderwerp nog beter in beeld te kunnen krijgen. Goed gedaan!

Zoals je hier ziet, heeft de fotograaf een laag standpunt gekozen, heel goed want je moet dieren (in dit geval een grazende koe) altijd op ooghoogte fotograferen.

Een fotograaf in actie met de tele-lens. Je ziet dat hij van nature de camera al met één hand vasthoud en met de andere hand de lens ondersteund. Zo ben je stabieler en voorkom je dat je bewogen foto's krijgt. Tevens is het goed om te zien dat de fotograaf geen gebruik maakt van een statief. Hierdoor ben je sneller en flexibeler.

De fotograaf houdt, zoals je ziet, van verschillende standpunten. Dit geef zijn hoge mate van creativiteit aan, want hierdoor kun je je van collega-fotograferen onderscheiden, ziet er heel goed uit!

Op de laatste foto zien we dat de fotograaf oog heeft voor zijn apparatuur: altijd de camera-strap om je nek hebben wanneer je loopt, zeker op gladde oppervlakken.

Nou, een heel scala aan foto's van Sam, 6 jaar oud. Een jonge, veelbelovende fotograaf die je hier aan het werk ziet. Een zeer snelle leerling die het ongetwijfeld heel ver zal schoppen. Wanneer hij later ouder is, zal hij vast de grenzen binnen de fotografie verleggen. Hier kan ik heel blij van worden, zo'n jonge artiest die helemaal in zijn sas is met de camera van zijn vader. Sam, ik vind dat je zelf een camera verdiend en ik kan je ook het adres geven waar je de camouflage-stof voor je lens kan krijgen. 

Groetjes en tot de volgende keer maar weer! Deze keer wél tot op de nieuwe site

 

 

 

Rollercoaster

Er kan in één weekje veel gebeuren… Eén van de belangrijkste dingen iedere ochtend is de vraag of de zon schijnt. Gaan we naar buiten of blijven we vandaag binnen? Soms komen er belangrijke beslissingen bij. Ga ik verder op Joomla (het programma waarmee mijn site is gemaakt), of stap ik toch over op Wordpress? Wordt het Kenzo of Willem? Lastige keuzes… ik zal ze even uitleggen.

Regine gaat deze week (waarschijnlijk vandaag al) kijken naar een kitten. Het wordt een roodharige Maine Coon, een mannetje uiteraard. Dan kan hij lekker spelen met Jambo, onze ander Maine Coon. Een Maine Coon is naar verluid een kruising tussen een lynx en een wasbeer, dat verklaard in ieder geval waarom ze zo groot zijn. Ik weet niet of het klopt, er worden wel meer verhalen verteld. Kenzo is de naam die hij heeft meegekregen van huis uit, maar als het aan mij ligt dan gaat hij zijn leventje vervolgen onder de koninklijke naam Willem. Deze naam past meer bij een mannelijke Maine Coon dan bij een vrouwelijke Cockapoo. Die Cockapoo zit er overigens ook aan te komen, misschien noemen we haar wel Kenzo, ofzo…

Helaas valt het plannetje met mijn oog wel in het water, hij is bruin in de plaats van rood. Wellicht dat het nog veranderd kan worden.

Het volgende nieuwtje is dat ik een nieuwe site aan het maken ben, op basis van Wordpress. Het schijnt niet veel verschil te maken met Joomla, maar dat gaan we zien. Hij wordt wat strakker en moderner dan mijn huidige site. Daarnaast wordt hij ook vriendelijker voor telefoongebruik, aangezien 70% van alle bezoekers de site op een mobile device bekijkt. Ik zal wat nieuwe foto’s gaan toevoegen, ook probeer ik bij meerdere foto’s een verhaaltje te schrijven over de hoe/wat/waar, net zoals ik heb gedaan bij de foto’s op Dibond. Ik heb natuurlijk nog een groot aantal foto’s op Dibond die op een expositie gebruikt zijn. Een aantal van die foto’s komen niet terug op de nieuwe site, deze bied ik daarom aan met een meer dan leuke korting. Als je nu al interesse hebt, stuur even een berichtje!

Nóg wat nieuws: Ik heb jaren geleden in Reade met een aantal mensen afgesproken dat we elkaar op 10-10-2022 om 10.10 zouden ontmoeten op de Dam in Amsterdam, een reünie. Het was het personeel van Reade en het Vue dat mij toen verzorgde. Ik was benieuwd hoe zij er 10 jaar later uit zouden zien, met of zonder partner, met of zonder kinderen. Nou, gewoon nieuwsgierig dus naar hoe hun leven zou lopen. Zoals Nienke, die destijds alleen de vuilnisbakken mocht legen en mijn tanden mocht poetsen (wat zij overigens uitmuntend kon); Is zij al arts geworden? Dit soort dingen wekken mijn interesse, en die 10 jaar zijn voorbij gevlogen. Ik ben nu bezig iedereen terug te vinden om hen nogmaals uit te nodigen, voor het geval dat ze het vergeten zijn. Ik ben nog steeds op zoek naar een aantal mensen wiens naam ik vergeten ben, dus mochten jullie dit lezen, contact mij even. Dat zou ik leuk vinden! Dan kan ik iets gaan plannen, een kopje koffie bijvoorbeeld op een plek waar je met rolstoel én kinderwagen naar binnen mag.  Ik zoek bijvoorbeeld Merel nog, een activiteitenbegeleidster in Reade, met wie ik vooral mooie gesprekken heb gevoerd. Ook zoek ik een zuster uit het Vue, wiens naam ik kwijt ben, waarmee ik vooral ’s nachts veel heb gepraat. Laat wat van je horen zou ik zeggen, gezellig!

Zo zie je maar dat er in een week veel kan veranderen, maar ook in 10 jaar.

Het is de hoogste tijd om dit blog af te sluiten. Als alles een beetje mee zit, zie ik jullie graag terug op Wordpress. Uiteraard blijft mijn domeinnaam adridevisser.nl gewoon bruikbaar, er komt een nieuwe site met de oude naam, je hoeft dus niks anders in te tikken om op de site te komen.

Een fijne dag en tot ziens!  Groetjes,  Adri & Bente

Tell your friends!