De winkelwagen is leeg

Inspiratie

Hoi blog-vrienden, 

Alweer een nieuw blog, maar nog wel op de oude site. Een nieuwe site kost altijd meer tijd dan je denkt. Maar ik had nieuws wat ik graag met jullie wilde delen, dus we gaan het hier maar mee doen. 

Inmiddels 9 jaar geleden maakte ik mijn laatste foto. De tijd vliegt zoals we allemaal weten. In die 9 jaar is ontzettend veel gebeurd, uiteraard zijn ook in mijn kennisenkring kinderen geboren. Hoewel zij mij niet kenden toen ik nog fotografeerde (wat ook niet kan, aangezien ze pas 6 jaar zijn), betekenen ze toch veel voor mij. Een voorbeeld, waar ik jullie een tijdje geleden over vertelde: een klein meisje dat mijn boek zit te lezen op de bank. Dit weekend kreeg ik nog een aantal foto's van een andere kanjer, Sam , ook 6 jaar oud. Hij gaat absoluut in mijn voetstappen treden en is nu al een enorme belofte voor de toekomst. Ik kreeg mijn eerste camera van mijn vader toen ik 12 jaar oud was, maar Sam die steekt mij al de loef af omdat hij nu al zijn eerste foto's heeft gemaakt. Hij lijkt, even als ik, een autodidact te zijn. Dat houdt in dat je jezelf alles aanleert en zo te zien op de foto's gaat dat hem zeer goed af. Helaas kan ik niet zeggen dat hij het van mij heeft geleerd, hij heeft mij immers nooit zien fotograferen en ik heb hem daar ook nooit iets over uitgelegd. Hij heeft natuurlijk wel mijn website bekeken, want hij vroeg al aan zijn moeder of hij ook zo'n camouflage-stof op zijn lens moest hebben, net als ome Adri. Daar word ik toch wel heel blij van. Hij leert het niet van mij, maar blijkbaar ben ik toch een inspiratie, dat is ook leuk om te weten. Ik zal een paar voorbeelden laten zien waaruit blijkt dat er een grote toekomst op hem wacht. 

Als er geen leeuwen in de buurt zijn, moet je het maar doen met the next best: een koe. Uiteraard zijn deze groot en kunnen ze ook gevaarlijk zijn, daarom is het een goed teken dat je de fotograaf ruim afstand ziet houden van het dier. 

Een fotograaf op de heuvel. Zoals je hier ziet heeft de fotograaf een hoog standpunt gezocht om zijn onderwerp nog beter in beeld te kunnen krijgen. Goed gedaan!

Zoals je hier ziet, heeft de fotograaf een laag standpunt gekozen, heel goed want je moet dieren (in dit geval een grazende koe) altijd op ooghoogte fotograferen.

Een fotograaf in actie met de tele-lens. Je ziet dat hij van nature de camera al met één hand vasthoud en met de andere hand de lens ondersteund. Zo ben je stabieler en voorkom je dat je bewogen foto's krijgt. Tevens is het goed om te zien dat de fotograaf geen gebruik maakt van een statief. Hierdoor ben je sneller en flexibeler.

De fotograaf houdt, zoals je ziet, van verschillende standpunten. Dit geef zijn hoge mate van creativiteit aan, want hierdoor kun je je van collega-fotograferen onderscheiden, ziet er heel goed uit!

Op de laatste foto zien we dat de fotograaf oog heeft voor zijn apparatuur: altijd de camera-strap om je nek hebben wanneer je loopt, zeker op gladde oppervlakken.

Nou, een heel scala aan foto's van Sam, 6 jaar oud. Een jonge, veelbelovende fotograaf die je hier aan het werk ziet. Een zeer snelle leerling die het ongetwijfeld heel ver zal schoppen. Wanneer hij later ouder is, zal hij vast de grenzen binnen de fotografie verleggen. Hier kan ik heel blij van worden, zo'n jonge artiest die helemaal in zijn sas is met de camera van zijn vader. Sam, ik vind dat je zelf een camera verdiend en ik kan je ook het adres geven waar je de camouflage-stof voor je lens kan krijgen. 

Groetjes en tot de volgende keer maar weer! Deze keer wél tot op de nieuwe site

 

 

 

Rollercoaster

Er kan in één weekje veel gebeuren… Eén van de belangrijkste dingen iedere ochtend is de vraag of de zon schijnt. Gaan we naar buiten of blijven we vandaag binnen? Soms komen er belangrijke beslissingen bij. Ga ik verder op Joomla (het programma waarmee mijn site is gemaakt), of stap ik toch over op Wordpress? Wordt het Kenzo of Willem? Lastige keuzes… ik zal ze even uitleggen.

Regine gaat deze week (waarschijnlijk vandaag al) kijken naar een kitten. Het wordt een roodharige Maine Coon, een mannetje uiteraard. Dan kan hij lekker spelen met Jambo, onze ander Maine Coon. Een Maine Coon is naar verluid een kruising tussen een lynx en een wasbeer, dat verklaard in ieder geval waarom ze zo groot zijn. Ik weet niet of het klopt, er worden wel meer verhalen verteld. Kenzo is de naam die hij heeft meegekregen van huis uit, maar als het aan mij ligt dan gaat hij zijn leventje vervolgen onder de koninklijke naam Willem. Deze naam past meer bij een mannelijke Maine Coon dan bij een vrouwelijke Cockapoo. Die Cockapoo zit er overigens ook aan te komen, misschien noemen we haar wel Kenzo, ofzo…

Helaas valt het plannetje met mijn oog wel in het water, hij is bruin in de plaats van rood. Wellicht dat het nog veranderd kan worden.

Het volgende nieuwtje is dat ik een nieuwe site aan het maken ben, op basis van Wordpress. Het schijnt niet veel verschil te maken met Joomla, maar dat gaan we zien. Hij wordt wat strakker en moderner dan mijn huidige site. Daarnaast wordt hij ook vriendelijker voor telefoongebruik, aangezien 70% van alle bezoekers de site op een mobile device bekijkt. Ik zal wat nieuwe foto’s gaan toevoegen, ook probeer ik bij meerdere foto’s een verhaaltje te schrijven over de hoe/wat/waar, net zoals ik heb gedaan bij de foto’s op Dibond. Ik heb natuurlijk nog een groot aantal foto’s op Dibond die op een expositie gebruikt zijn. Een aantal van die foto’s komen niet terug op de nieuwe site, deze bied ik daarom aan met een meer dan leuke korting. Als je nu al interesse hebt, stuur even een berichtje!

Nóg wat nieuws: Ik heb jaren geleden in Reade met een aantal mensen afgesproken dat we elkaar op 10-10-2022 om 10.10 zouden ontmoeten op de Dam in Amsterdam, een reünie. Het was het personeel van Reade en het Vue dat mij toen verzorgde. Ik was benieuwd hoe zij er 10 jaar later uit zouden zien, met of zonder partner, met of zonder kinderen. Nou, gewoon nieuwsgierig dus naar hoe hun leven zou lopen. Zoals Nienke, die destijds alleen de vuilnisbakken mocht legen en mijn tanden mocht poetsen (wat zij overigens uitmuntend kon); Is zij al arts geworden? Dit soort dingen wekken mijn interesse, en die 10 jaar zijn voorbij gevlogen. Ik ben nu bezig iedereen terug te vinden om hen nogmaals uit te nodigen, voor het geval dat ze het vergeten zijn. Ik ben nog steeds op zoek naar een aantal mensen wiens naam ik vergeten ben, dus mochten jullie dit lezen, contact mij even. Dat zou ik leuk vinden! Dan kan ik iets gaan plannen, een kopje koffie bijvoorbeeld op een plek waar je met rolstoel én kinderwagen naar binnen mag.  Ik zoek bijvoorbeeld Merel nog, een activiteitenbegeleidster in Reade, met wie ik vooral mooie gesprekken heb gevoerd. Ook zoek ik een zuster uit het Vue, wiens naam ik kwijt ben, waarmee ik vooral ’s nachts veel heb gepraat. Laat wat van je horen zou ik zeggen, gezellig!

Zo zie je maar dat er in een week veel kan veranderen, maar ook in 10 jaar.

Het is de hoogste tijd om dit blog af te sluiten. Als alles een beetje mee zit, zie ik jullie graag terug op Wordpress. Uiteraard blijft mijn domeinnaam adridevisser.nl gewoon bruikbaar, er komt een nieuwe site met de oude naam, je hoeft dus niks anders in te tikken om op de site te komen.

Een fijne dag en tot ziens!  Groetjes,  Adri & Bente

Even kwijt

Dag vrienden

Ik heb lang zitten twijfelen, maar ik geloof dat ik dit toch even kwijt wil. Zoals veel van jullie weten, ben ik Jehovah’s getuige. Ik ben dit al vanaf mijn geboorte, dankzij mijn ouders, en sta hier met hart en ziel achter. Ik geloof het van het begin tot het eind en ben heel blij dat ik daar troost en moed uit kan halen. Bovenal ben ik erg trots dat ik een Jehovah’s getuige mag zijn. Ik heb mij laten dopen toen ik 24 was, een leeftijd waarop ik mij volop bewust was van alles wat het inhoudt en wat je er voor moet doen om een getuige te zijn en te blijven. Het belangrijkste wat wij doen is het gebod van Jezus volgen om mensen te vertellen wat voor moois de toekomst voor ons in petto heeft. Dit, zoals wij noemen ‘goede nieuws’, wordt over heel de wereld verteld. Op dit moment in 240 verschillende landen. Er zijn meer dan 8.5 miljoen Jehovah’s getuigen op de wereld, volgens het meest actuele bericht. Ook volgen 7.7 miljoen mensen een gratis bijbel cursus, die door ons gegeven wordt. Ik vind het leuk om te vermelden dat onze site www.jw.org vertaald is in meer dan 1000 talen. Dit is de meest vertaalde website ter wereld. In gebieden waar mensen een andere taal spreken, openen wij ter plekke een vertaalbureau waar actieve vrijwilligers de site actueel houden. Een gigantisch werk. Ook wordt de site in 3 tijds zones gehost, te weten in Amerika, Japan en Nederland. Als ik in het vliegtuig stap, waar dan ook naartoe, kan ik de plaatselijke gemeente van de Jehovah’s getuige bezoeken en daar wordt exact hetzelfde onderwijs gegeven als in Nederland. Dit is een enorm organisatorische prestatie. 

Nu komt de clue van mijn verhaal. Sinds een aantal jaren zijn Jehovah’s getuigen als organisatie verboden in Rusland. Na de val van de muur konden wij ons vrij bewegen in Rusland, maar daar is een eind aan gekomen. We zijn geplaatst op een lijst met terroristische organisaties, zoals bijvoorbeeld IS. Al onze bezittingen, de koninkrijkszalen voor onze samenkomsten zijn geconfiskeerd door de regeringspartijen. Samenkomsten in privé zijn verboden. Onze bijbel is verklaard tot een verboden boek, omdat wij daarin God’s naam gebruiken. Het gevolg is dat we voor het gerecht worden gedaagd, worden beticht voor deelname aan een criminele organisatie en in de meeste gevallen ongeveer 6 tot 7 jaar lang gevangenisstraf krijgen. Het strafkamp is ook mogelijk. Kinderen verdwijnen in die gevallen naar een heropvoedingskamp. Tussen al het geweld van corona, overstromingen, demissionaire regeringen en het verschrikkelijke nieuws van Peter R. De Vries sneeuwt dit een beetje onder. Veel mensen zijn hier niet van op de hoogte. als organisatie gaan wij wel in verweer, ter plaatse of bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg . Deze week ontving ik dit filmpje (klik hier om het te bekijken) van een nieuws organisatie uit Amerika, genaamd ABC News. Zij hebben een correspondent ter plekke en doen onderzoek naar de getuigen in Rusland. Ik vond dit persoonlijk triest en aangrijpend. Dat is de rede dat ik dit op deze manier even kwijt moet. 

Ik hoop dat jullie kort de tijd willen nemen om het filmpje even aan te klikken en te bekijken. Dankjewel alvast, geniet van het mooie weer!

Groeten, Adri

 

Verhalen achter de foto’s en de Cockapoo 

Dag vrienden, 

In mijn vorige leven, als hobby fotograaf, heb ik best heel veel foto’s gemaakt. Als ik zelf naar mijn foto’s kijk, dan komt daar een gevoel bij. Een emotie, wat er gebeurd op dat moment. Was het warm, waaide het, zat ik in de auto of zat ik buiten, en was ik alleen of met Regine? Noem maar op. Dit zijn allemaal verhalen die voor jullie geheim zijn en verscholen blijven, omdat alleen Regine en ik weten waar de foto is genomen, op welke precieze plek en onder welke omstandigheden. Voor de foto’s die ik verkoop op Dibond, om aan de muur te hangen in je huis of tuin (aan de schutting, om je tuin op te leuken, je weet het maar nooit per slot van rekening). Bij deze foto’s die ik verkoop heb ik verhalen geschreven, zodat ook jullie de verhalen achter de foto’s leren kennen. Wat er gebeurde naast mij, achter mij, ik geef alles vrij. Je kan als het ware met mij mee kijken. Dat geeft de foto een extra waarde mee. Dit hebben wij recent aan de site veranderd. Klik hier als je het leuk vind om een kijkje te nemen!

We zijn de site nog steeds aan het optimaliseren, er klopt het een en ander niet, maar we maken grote stappen. Hier gaan jullie snel meer over horen!

Een ander nieuwtje uit Harderwijk wil ik graag met jullie delen. We krijgen gezinsuitbreiding, een puppy! En niet zomaar een puppy, een superpuppy. Namelijk een ‘Cockapoo’. Zijn moeder (zie de foto) komt uit Wales en zijn vader is een echte Hollander. Thuiswerkend onder de naam ‘Willem de wippert’. Zijn moeder heet Beertje. Soms is de realiteit erger dan de fantasie. We zijn wel een beetje afhankelijk van Willem de W., zoals hij in kringen wordt genoemd, want we zijn nummer 4 op de lijst. Hij zal dus wel moeten presteren. In september moet het allemaal gaan gebeuren. Als alles spoedig verloopt dan kunnen we ergens begin maart ons kind gaan verwelkomen. We zijn er nog niet helemaal uit hoe we hem of haar gaan noemen. De eerste voorkeur was Willem, maar dat klinkt wellicht wat gek voor een teefje. Willemien of Willeke klinkt toch weer heel anders. Het moet een beetje makkelijk zijn. We hebben getwijfeld over Rafiki (Swahili voor ‘vriend’), dit kan je ook leuk afkorten naar Raf. Maar we hebben al een Jambo en Selphy, dus de zoektocht naar een wat meer Nederlandse naam is begonnen. Persoonlijk denk ik ook dat Willem de W. dat wel op prijs zal stellen. Voor suggesties staan we natuurlijk altijd open.

Ten slotte nog een korte update over mijn gezondheid. Ik kan gelukkig weer de hele dag in de rolstoel zitten zonder problemen. Helaas laat mijn conditie het niet altijd toe, maar ik ga wekelijks extra fysio oefeningen doen om mijn conditie op peil te krijgen. 

Nu écht last, but not least: Ik mag volgende week woensdag mijn nieuwe oogprothese ophalen. Dit keer hebben we gekozen voor een bruine, dat past namelijk beter bij de kleur van onze Cockapoo. 

Vrienden, tot snel! Geniet van deze zomer, wees lief en tot ziens. 

Adri 

 

Expositie(tje)

Het moest even geheim blijven, maar nu kunnen we het eindelijk verklappen: ik heb een nieuwe expositie in Harderwijk. Een expositie bij Fysio Totaal Harderwijk. Nouja, expositie, zeg maar expositietje want hij is niet heel groot. Om precies te zijn hangt er één foto, maar die is dan wel weer heel groot, namelijk 2 bij 3 meter. Als je al klant bent bij Fysio Totaal zul je hem vast hebben zien hangen, hij hangt daar sinds afgelopen week. Voor alle andere nieuwsgierige mensen heb ik toestemming gevraagd aan Marieke (de eigenaar van de praktijk) en jullie mogen binnen lopen om de foto te bekijken. Geheel gratis natuurlijk, wel even melden bij de receptie graag. Tot hoe lang de expositie duurt is nog niet te zeggen, want de foto is natuurlijk ook te koop. Hij zal prachtig zijn in je eigen kantoor of misschien in de entree van je bedrijf, zoals nu bij Fysio Totaal. 

Hoe groot klein kan zijn, en kort krachtig. 

Lieve vrienden, tot de volgende keer!

 

Storm, regen en wind

Goedemiddag lieve blog-vrienden en vriendinnen, 

Zoals jullie weten verkoop ik al enige tijd, tot tevredenheid van velen en ook mijzelf, foto’s op Dibond. Foto’s op een aluminium-profiel, prachtig vlak tegen de muur hangend. Alles blijft mooi, de hoeken trekken niet krom, de kleur is top. Vorig jaar zomer heb ik er een aantal buiten gehangen. Ik wist dat dit zou moeten kunnen, dat was mij immers verteld, maarja… de werkelijkheid. Aangezien ik al enig tijd geen expositie meer heb gehad heb ik kansen aangegrepen, wat foto’s van mijn laatste expositie bij ons in de tuin te hangen, in weer en wind. Sinds afgelopen maand ook in hagel, sneeuw en vrieskou, maar dat terzijde. Eén ding hebben alle foto’s gemeen: ze zijn allemaal nog net zo mooi als toen we ze een jaar geleden buiten hebben gehangen. Eén van de foto’s, degene op de afbeelding, 120x120, is door de wind en storm twee keer van de muur geblazen.  Een enorme klap was het gevolg. Dit gebeurt natuurlijk altijd ’s nachts, zodat je je de eerste drie keer afvraagt waar die knal vandaan kwam, om vervolgens met een zaklampje door de sneeuwstorm heen naar buiten te kijken en je dure Dibond print op de kop op de tegels aan te treffen. Daarna hebben we hem weer opgehangen, wat zo’n erge wind dat maken we gelukkig niet vaak mee, dachten we. Je raadt het al, een maand later lag de leeuw met zijn gezicht naar de tegel toen er weer een flinke storm door de tuin joeg. Gelukkig was hij weer ongedeerd, we hebben wel een ander schroefje gebruikt deze keer. Sterk spul, dat Dibond, ik ben inmiddels ervaringsdeskundige op dit gebied en het blijft niet alleen binnen mooi maar ook buiten. Daarom kan ik jullie nu uit de grond van mijn hart zeggen: koop gerust zo’n mooie plaat om je tuin mee op de leuken. Toch wel erg mooi, zo’n foto aan de muur/schutting.  

Zijn er verder nog ideeën dit jaar? Jazeker! Het nieuwe fotoboek wordt steeds concreter, maar we (ik en Jan Vermeer) denken er we aan om het Engelstalig te maken. Zodoende willen we de buitenlandse markt veroveren. Je moet toch blijven dromen. Daar kan ik jullie hulp natuurlijk wel bij gebruiken. We zijn op zoek naar adressen in het buitenland (Engelstalig bij voorkeur) van tijdschriften/kranten/nieuws-edities etc waar ik mijn boek kan promoten. Verder gaat het in de voorverkoop, maar daar breng ik jullie terzine tijd wel van op de hoogte.   

Hoogtepuntje van vandaag: ik kreeg een foto gemaild van een jong meisje genaamd Linn die mij als haar grote voorbeeld ziet voor haar toekomstige carrière als natuurfotografe. Ze is nog maar 5 jaar, maar hard op weg om mij van de troon te stoten.  

Een hele prettige dag gewenst vanuit het zonnige Harderwijk 

Groeten, Adri 

   

Ideeën

Dag vrienden en vriendinnen,

Helaas kan ik niet zien hoe vaak mijn blog gelezen wordt. Bij mijn vorige blog, genaamd ‘Vacature en 38 postcards’, valt mij op dat niemand op de vacature heeft gereageerd en op de postcards wel. Deze werden vrijwel direct na het plaatsen van het blog verkocht. Het is natuurlijk altijd leuk wanneer mensen iets mooi vinden van wat je hebt gemaakt, een stukje waardering. Ik weet niet waardoor het komt, het voorjaar, de corona, de verveling of de zon die buiten schijnt, maar ik heb zin om iets te doen. Gelukkig heb ik ook genoeg ideeën. Allereerst heb ik sinds kort een nieuwe P.A. (Personal Assistant) die mij helpt met blogs, e-mails etc. Dat maakt alles een stuk makkelijker. Ze typt sneller dan het licht en ze heet Bente, maar daarover later misschien eens wat meer. Ik heb bedacht dat ik later dit jaar misschien nog wel een boek wil uitgeven. Een nieuw fotoboek of wellicht een herziene uitgave. Er is eventueel genoeg materiaal voor een tweede boek, maar waarschijnlijk gaat het een aangepaste versie worden, aangevuld met nieuwe foto’s en nieuwe tekst. Dit alles in het Engels, niet meer tweetalig zoals de vorige. De grote kunst gaat worden om het boek aan de man te brengen op de buitenlandse markt. Ik ben samen met mijn uitgever bezig om kanalen te vinden en daarop zoveel mogelijk boeken te verkopen. Van mijn eerste boek, Africa Together, zijn er nog 115 exemplaren. In een doos, gevonden in de drukkerij. Als deze weg zijn hebben we er 5000 verkocht. Dus, mocht je nog een boek van Africa Together willen scoren, is dit je laatste kans. Om het boek te bestellen kun je hier klikken. Op verzoek wordt hij ook door mij gesigneerd, hiervoor moet je hem wel via mijn eigen site bestellen natuurlijk. Stuur daarbij ook even een extra mailtje met de vraag of ik hem wil signeren voor je, dan weet je zeker dat dit gebeurd, het signeren kost niks. Dan kun je ook gelijk even kijken naar de prachtige postcards. Stuur eens een kaartje in deze corona tijd, daar maak je vrienden mee!

In ieder geval beloof ik jullie op de hoogte te houden over de voortgang van het nieuwe fotoboek. Ik heb er veel zin in, het is leuk om weer eens iets te ondernemen en er mee bezig te zijn. Ik ben weer wakker. Tenminste, tijdens het grootste gedeelte van de dag. Oja, vergeet ik helemaal het boek dat mijn nichtje over mij heeft geschreven, ‘Uitzicht’. Echt een aanrader, al zeg ik het zelf. Ook hier krijg ik nog steeds veel lieve en enthousiaste reacties op, onvoorstelbaar. Jammer dat de boekhandels dicht zijn wanneer je een boek uitgeeft, maar kleine dingetjes houd je altijd. Maar, ik kan je wel garanderen dat als alle boekhandels gesloten zijn het de verkoop van je boek niet ten goede komt. Ook vandaar nog maar even deze advertentie. Het boek Africa Together kun je ook tegelijk met Uitzicht bestellen, dit bespaard je bezorgkosten. Alle kleine beetjes helpen!

Nou ik stop er weer mee, ik hoop dat ik de volgende keer iets zinnigs kan vertellen. Ik wens je een prettige dag!

 Liefs, Adri

P.s. En natuurlijk de groetjes van Bente

Tell your friends!